Kasia Sienkiewicz z kolejnymi solowymi numerami: „To nie o mnie” i „Zimne ognie”

Przerwę w działalności Kwiatu Jabłoni Kasia Sienkiewicz wykorzystuje na realizację swojego pierwszego projektu solowego. Po świetnie przyjętym singlu „Były momenty” przyszedł czas na aż dwa nowe single.

Premiera w dwupaku. Kasia Sienkiewicz z singlami „To nie o mnie” i „Zimne ognie”

Kasia Sienkiewicz bez zbędnego rozgłosu kontynuuje solową ścieżkę, sprawdzając się w rolach, które do tej pory pozostawały poza jej stałym repertuarem. Do sieci trafił właśnie jej najnowszy podwójny singiel z utworami „To nie o mnie” i „Zimne ognie”, który pokazuje, że ten artystyczny etap oznacza dla niej po prostu zmianę muzycznego języka. To jednak również zaskakujący i niezwykle ryzykowny krok wydawniczy.

Swoboda poza stałym schematem

Solowe próby Sienkiewicz nie noszą znamion rewolucji ani desperackiej próby odcięcia się od korzeni. To raczej naturalna przestrzeń dla pomysłów, które potrzebowały innego, bardziej dynamicznego opakowania niż akustyczno-folkowy sznyt macierzystego zespołu. Praca nad własnym materiałem wyraźnie służy wokalistce jako przestrzeń do zabawy formą, bez oglądania się na wypracowane przez lata schematy. Ta niezależność zyskała właśnie dwa zupełnie różne oblicza.

Odzyskana przestrzeń w radiowym rytmie

Pierwszy z utworów, „To nie o mnie”, rezygnuje z ciepłych, organicznych faktur na rzecz zdecydowanego, nowoczesnego popu. Kompozycja opiera się na wyrazistym, motorycznym basie oraz syntetycznych brzmieniach, które nadają całości dynamiczny, bardzo chwytliwy i radiowy charakter.

Ten pulsujący podkład staje się ramą dla opowieści o odrzuceniu cudzych oczekiwań oraz scenariuszy pisanych pod dyktando otoczenia. Tematyka ta idealnie rezonuje z obrazem w teledysku, gdzie ruch i taniec nie są jedynie tłem, ale fizyczną metaforą zrzucania emocjonalnego balastu i odnajdywania wewnętrznego balansu.

Druga twarz singla: Ciepły puls „Zimnych ogni”

Zupełnie inny, choć równie intrygujący klimat przynosi towarzysząca kompozycja „Zimne ognie”. Utwór stawia na niezwykle ciepłe, otulające brzmienie. Zamiast dynamicznego, radiowego uderzenia dostajemy tutaj miękki, kołyszący puls, który idealnie współgra z bliskim, pozbawionym szorstkości wokalem Sienkiewicz.

Choć warstwa tekstowa dotyka trudnych tematów i skłania do refleksji, brakuje w niej rzewnego żalu czy bezradności. To opowieść intymna, przedstawiona z perspektywy kogoś, kto odnalazł wewnętrzny spokój. „Zimne ognie” stanowią świetną przeciwwagę dla pierwszego utworu, pokazując, że artystka potrafi budować emocjonalną głębię za pomocą łagodnych, zmysłowych i rytmicznych struktur.

Premierowy dwupak: Niepotrzebne ryzyko?

Wypuszczenie dwóch singli jednocześnie to we współczesnym świecie streamingu zjawisko rzadkie i ryzykowne. Nasuwa się pytanie, czy bardziej dynamiczne, opatrzone teledyskiem „To nie o mnie” nie przyćmi naturalnie subtelniejszych „Zimnych ogni”. Istnieje ryzyko, że ta druga kompozycja, mimo wysokiej jakości, zwyczajnie utknie w cieniu swojego bardziej przebojowego odpowiednika. Z drugiej strony taki zabieg daje słuchaczom natychmiastowy, pełniejszy wgląd w solową estetykę artystki, oferując coś więcej niż tylko jeden radiowy strzał.

Hubert Rydz