Closterkeller zapowiada trasę koncertową z okazji 30-lecia płyty „Blue”

Closterkeller ogłosił szczegóły trasy koncertowej z okazji 30-lecia wydania albumu „Blue”. „Blue” to drugi studyjny album formacji Closterkeller, który ukazał się w 1992 roku nakładem SPV Records. Nazwę krążka, z języka angielskiego, można określić jako kolor niebieski lub smutek, co poniekąd koresponduje z zawartością tej płyty. W warstwie muzycznej znajdziemy tutaj dużo instrumentów klawiszowych, które doskonale komponują się z gitarami…

Closterkeller ogłosił szczegóły trasy koncertowej z okazji 30-lecia wydania albumu „Blue”.

„Blue” to drugi studyjny album formacji Closterkeller, który ukazał się w 1992 roku nakładem SPV Records. Nazwę krążka, z języka angielskiego, można określić jako kolor niebieski lub smutek, co poniekąd koresponduje z zawartością tej płyty. W warstwie muzycznej znajdziemy tutaj dużo instrumentów klawiszowych, które doskonale komponują się z gitarami oraz emocjonalnym wokalem Anji Orthodox.

Polskojęzyczna edycja albumu w wersji kompaktowej ukazała się w 1999 roku nakładem Metal Mind Productions. Ciekawostką jest, że płyta „Blue” była nagrywana dwa razy, jednak po konsultacjach z Andrzejem Puczyńskim postanowiono skasować wersję pierwszą, gdyż zbytnio przypominała brzmienie poprzedniego albumu.

Tak mówiła o „Blue” Anja Ortodox:

„Wtedy znowu nie mieliśmy żadnego nowego pomysłu. Nawet nie myśleliśmy, że „udoskonalimy tę konwencję”. Po prostu zrobiliśmy następny materiał. Z tym, że robiony był w innych warunkach. Właściwie komponowaliśmy to tylko ja i Tomek Grochowalski, bo wtedy był poważny kryzys personalny w zespole. Przemek Guryn wyjechał do Stanów, gitarzysty zabrakło…”.

Za rejestrację materiału odpowiadał następujący skład: Anja Orthodox – wokal, Wolfgang (Tomek Grochowalski) – gitara basowa, Robert Ochnio (wówczas lider grupy Tubylcy Betonu) i Jacek Skirucha – gitary, Michał Rollinger – klawisze i Piotr Pawłowski – perkusja. Anja tak wspomina drugą sesję: „Przy drugim podejściu pojawili się nowi muzycy Robert Ochnio i Michał Rollinger – i odcisnęli swoje piętno na materiale” (wypowiedź dla magazynu Teraz Rock, grudzień 2003).

*****

Jak zapowiada grupa, jest to jedyna okazja, żeby posłuchać krążka „Blue” na koncertach, ponieważ zazwyczaj te utwory nie są grane. Dodatkowo, usłyszeć będziemy mogli również największe przeboje formacji. Można spodziewać się długich koncertów, bo sam materiał, który wypełnił „Blue” trwał ponad godzinę (17 utworów!).

Edycja angielskojęzyczna (CD wydanie 1992):

  1. „Vintage Wine” 3:32
  2. „Dance On The Highwire” 4:31
  3. „Nothing Is Here” 5:00
  4. „Lullaby” 4:11
  5. „Lose It” 3:59
  6. „Just Another Day” 4:59
  7. „Immanoleo (The Mummy)” 2:57
  8. „The Dead Zone” 5:07
  9. „Modesty Blaise” 4:27
  10. „I Don’t Believe” 4:04
  11. „Escape” 3:08
  12. „White Wolfgang” 2:25
  13. „Black Wolfgang” 2:56
  14. „Blue” 4:06
  15. „Lady Macbeth” 3:34
  16. „Epitaph” 1:10
  17. „Sin” 5:44


  • Lunatic Soul – „Transition II” [RECENZJA]
  • 30-lecie płyty „Wszystko się może zdarzyć” Anity Lipnickiej