18 września 2026 roku ukazał się jubileuszowy album „The Soul of Soil” tria RGG, przygotowany z okazji 25-lecia działalności zespołu. Łukasz Ojdana, Maciej Garbowski i Krzysztof Gradziuk sięgają na nim po dziewięć kompozycji Fryderyka Chopina, traktując je jako punkt wyjścia do stworzenia własnej, współczesnej opowieści. Poniżej można znaleźć naszą recenzję tego wydarzenia.
Recenzja płyty „The Soul of Soil” – RGG (2026)
Trio RGG słynie z niebanalnych projektów, wyraźnie wykraczających poza sferę jazzu, definiując swoją muzykę jako współczesną kameralistykę improwizowaną. Szczególnie dobrze pasuje to określenie do ich nowego albumu „The Soul of Soil”, będącego dzisiejszą reinterpretacją wybranych dzieł Fryderyka Chopina. Nie należy jednak obawiać się tego projektu, stworzonego przy okazji 25-lecia zespołu, bo jest to zupełnie inna, niestandardowa próba podejścia do twórczości polskiego kompozytora. Nie wymaga ona kolejnego przesadnego pietyzmu, by z łatwością dostrzec w tych nagraniach ich wybitny i ponadczasowy charakter. Jest w tym jednak również pielęgnacja muzycznej pamięci, która nie oznacza kurczowego trzymania się oryginalnych form, lecz pozwala spojrzeć na nie z zupełnie nowej perspektywy.
Łatwo dostrzec w tym element nowatorski, może nawet eksperymentalny, co nie oznacza jednak, że cały projekt został oderwany od tradycji. Wręcz przeciwnie – RGG pielęgnuje samą materię kompozycji jako coś namacalnie pięknego, ale jednocześnie nie rezygnuje z podkreślenia własnego spojrzenia na harmonię i technikę pianistyczną, które przecież w czasach Chopina miały wręcz rewolucyjny charakter. Również tutaj pojawiają się śmiałe modulacje, czyli zmiany tonacji, oraz dysonanse wpływające na ostateczny wydźwięk poszczególnych fragmentów. W centrum tej muzyki nieustannie zmienia się też punkt ciężkości.
Raz prowadzenie przejmuje kontrabas, innym razem fortepian świadomie pozostaje na dalszym planie, pozwalając wybrzmieć pozostałym elementom, podczas gdy perkusja nie tylko organizuje rytmiczny przebieg, ale również współtworzy całą akustyczną przestrzeń. Dzięki temu każdy z muzyków ma wpływ na kierunek narracji, a poszczególne partie pozostają ze sobą w nieustannym dialogu, co szczególnie dobrze słychać w „Mazurka in C sharp minor Op. 6 No. 2”.
Pięć mazurków, trzy etiudy i nokturn tworzą materiał, w którym pamięć o oryginalnych kompozycjach pozostaje czytelna, ale nie ogranicza muzyków. RGG nie próbuje dosłownie cytować Chopina nuta w nutę, lecz traktuje jego dzieła jako punkt wyjścia do własnej wypowiedzi. Dzięki temu znajome melodie i konstrukcje zyskują nowe proporcje, a ich pierwotny kształt zostaje przefiltrowany przez język współczesnej improwizacji. Wybornie prezentuje się tutaj „Etude in E flat minor Op. 10 No. 6”, w którym ta metoda szczególnie dobrze pokazuje, jak daleko można odejść od pierwowzoru, nie tracąc z nim artystycznej więzi.
„The Soul of Soil” stanowi kolejny ważny punkt na artystycznej mapie RGG – projekt dojrzały, przemyślany i na tyle absorbujący, że trudno uwolnić się od jego oddziaływania. Im dłużej pozostajemy w jego strukturze, tym więcej szczegółów zaczynamy dostrzegać, a niektóre rozwiązania potrafią naprawdę zaskoczyć swoją pomysłowością i muzyczną swobodą. Trio po raz kolejny udowadnia, że ma jeszcze wiele do powiedzenia, nie powielając przy tym własnych schematów. Zachowuje swój rozpoznawalny idiom, ale potrafi wykorzystać go również w tak oryginalnym przedsięwzięciu, nadając dobrze znanej muzyce zupełnie nowego wymiaru.
rec. Łukasz Dębowski

![Pol Wanda – „Nieba krzyk i król Wiatr” [RECENZJA]](https://polskaplyta-polskamuzyka.pl/wp-content/uploads/2026/08/Pol-Wanda-album.jpg)





Dodaj komentarz