„Idą Herody” to drugi singiel Marcina Stycznia zapowiadający oratorium o Józefie z Nazaretu – „Święty drugiego planu”. To utwór o świecie, w którym władza boi się bezbronnych, a prawo bywa narzędziem przemocy. Ale przede wszystkim, to pieśń o odpowiedzialnej reakcji na zło.
Herod nie jest tu jedynie postacią historyczną. Jest symbolem logiki, która powraca w każdej epoce: strachu przed słabością, obsesji kontroli, decyzji podejmowanych ponad ludzkim życiem. Tej logice przeciwstawia się Józef – nie jako buntownik czy wojownik, lecz jako mężczyzna, który wstaje i chroni życie.
fot. materiały prasowe
Refrenowe wezwanie: „a ty wstań / chroń dziecko i matkę” staje się sercem utworu i jednym z najmocniejszych momentów całego oratorium. To głos skierowany do Józefa, ale też do każdego, kto w świecie dekretów i przemocy musi zdecydować, po czyjej stronie stanie.
Muzyka i wykonanie Marcina Stycznia oraz tekst Szymona Babuchowskiego nadają tej historii wymiar ponadczasowy z jasnym pytaniem o odpowiedzialność. W aranżacji Marcina Kuczewskiego dramatyzm opowieści zostaje wzmocniony przez ekspresyjne partie skrzypiec i bębny, które brzmią jak kroki nadchodzącego zagrożenia.
„Idą Herody” to pieśń o męskości, która nie dominuje, lecz chroni. O odwadze, która nie krzyczy, lecz działa. O świętym drugiego planu, który ratuje życie, idąc w noc.
Muzyka próby i wiary – „Noc pojedynku” Marcina Stycznia [RECENZJA]
