Gypsy Bastard z albumem „Dark Folk” – surowy folk, mroczny blues i dark country

Surowy dark country, mroczny folk i akustyczny blues spotykają się na płycie „Dark Folk” Gypsy Bastarda. Samozwańczy król polskiego dark country stawia na ascetyczne brzmienie, wędrowną opowieść i muzykę pozbawioną zbędnych upiększeń.

Muzyka bez upiększeń, za to z wyrazistą osobowością i historiami, w których miłość spotyka się ze śmiercią. Gypsy Bastard, przemierza świat z banjo na plecach, czerpiąc z tradycji surowego bluesa z Delty i folku z Appalachów.

Artysta pochodzi z Będzina, na wpół wymarłego miasta nad czarną rzeką. W jego żyłach płynie cygańska krew wędrownego muzyka, a twórczość przywołuje ducha Toma Waitsa, Nicka Cave’a, Boba Dylana z jego mroczniejszego okresu czy późnego Johnny’ego Casha. Na album „Czarny Folk” trafiło siedem autorskich kompozycji, w tym jedna zaprezentowana w dwóch wersjach językowych. To muzyka osadzona w klimacie minimalistycznego, mrocznego folku, akustycznego bluesa i dark country.

Skromne instrumentarium, na którym w większości przypadków artysta gra sam, podkreśla ascetyczny charakter nagrań. Pojawiają się wprawdzie goście, wzbogacając aranżacje partiami skrzypiec, dzwonków chromatycznych, fletu Bawu czy perkusji, ale nie zmienia to surowej estetyki całości. Jeszcze wyraźniej widać ją podczas koncertów. Gypsy Bastard występuje solo, z banjo i harmonijką, bez elektroniki, loopów i zespołu, za którym mógłby się schować. Zostaje sam na sam ze swoimi piosenkami, opowiadającymi o miłości, śmierci i outsiderach żyjących z dala od głównego nurtu.

Dark country, folk noir i akustyczny blues – wszystko podane w surowym, niemal garażowym wydaniu. Nie ma tu miejsca na wypolerowane aranżacje ani wokalne popisy. Jest pot, kurz i piosenki. Piosenki o miłości i śmierci. To próba powrotu do czasów, kiedy muzyka nie musiała być idealna, by brzmieć prawdziwie.

Bandcamp Gypsy Bastard: https://gypsybastard.bandcamp.com/album/dark-folk