Andrzej Trzaskowski na czele orkiestry STUDIO S-1 i charyzmatyczny Tomasz Stańko jako solista. To oni stoją za archiwalnym albumem „Wstęp wzbroniony”, który ukazał się na płycie winylowej i CD. Poniżej można znaleźć naszą recenzję tego wydawnictwa.
fot. okładka płyty
Recenzja płyty „Wstęp wzbroniony” – STUDIO S-1 / Andrzej Trzaskowski / Tomasz Stańko (Agencja Muzyczna Polskiego Radia, 2025)
Archiwum Polskiego Radia kryje w swoich zbiorach prawdziwe perełki, które tylko czekają na ponowne odkrycie. Jednym z takich przykładów jest album „Wstęp wzbroniony”, zawierający sześć utworów nagranych przez Tomasza Stańkę z orkiestrą Andrzeja Trzaskowskiego w latach 1976-1981.
Mogłoby się wydawać, że to projekt zamierzchły, tracący na atrakcyjności wraz z upływem czasu, jaki dzieli nas od momentu rejestracji tych nagrań. Nic bardziej mylnego – zawartość odznacza się lekką, a przy tym niezwykle intrygującą formułą, w której funkowe pulsacje przeplatają się z wykonawczą finezją oraz jazzową swobodą, opartą na wyrazistych, doskonale skonstruowanych motywach muzycznych.
Klasyczne brzmienie big-bandu nie staje się w tym przypadku ograniczeniem. Andrzej Trzaskowski – dyrektor legendarnej Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji Studio S-1 – z niebywałą sprawnością potrafił połączyć obecność mistrza trąbki z filmowo rozwijanymi motywami, w których łatwo dostrzec eksperymentalne momenty, otulone przyjemnym, starannie ukazanym klimatem. Co istotne, łatwość odbioru nie prowadzi tu w stronę banalnych rozwiązań muzycznych. Wszystko musi mieć swój głęboki smak. I rzeczywiście – ma.
Jeśli dodamy do tego obecność znakomitych muzyków, obraz artystycznej rangi tego przedsięwzięcia dopełnia się w sposób naturalny. W nagraniach wzięli bowiem udział Henryk Miśkiewicz (saksofon sopranowy i altowy), Winicjusz Chróst (gitara elektryczna), Władysław Sendecki (Polymoog, fortepian), Zbigniew Jaremko (saksofon sopranowy), Witold Szczurek (gitara basowa) oraz Marek Stach (perkusja).
Na album „Wstęp wzbroniony” wybrano jedynie kilka spośród kilkunastu utworów, jakie Tomasz Stańko zarejestrował z orkiestrą Andrzeja Trzaskowskiego. Selekcja ta okazuje się jednak wyjątkowo trafna, ponieważ dobrze oddaje muzyczną wszechstronność wszystkich artystów. Stąd obok dynamicznych, porywających kompozycji – z utworem tytułowym na czele – pojawiają się tu również motywy nastrojowe, osadzone w subtelnie zarysowanym anturażu balladowym. Przykładem jest niezwykle stylowa „Taryfa ulgowa” z silnie uzewnętrznioną obecnością trąbki Stańki. W zestawie znalazła się także ciekawostka w postaci „In Your Eyes” Keitha Jarretta, a także piękna, mniej oczywista kompozycja „Ballada na wiosnę” autorstwa Władysława Sendeckiego.
Ten wybór ma charakter sentymentalny, ale jednocześnie pozostaje niezwykle wartościowy, niosąc ze sobą ponadczasowo ukazany walor artystyczny. To materiał, który potwierdza różnorodność jazzowych zapatrywań tamtych lat i siłę ówczesnych poszukiwań twórczych. Po latach słucha się go znakomicie, a jego odbiór tylko umacnia przekonanie, że renoma tych propozycji nie uległa zatarciu wraz z upływem czasu.
Łukasz Dębowski
