Marcelina ogłosiła koncerty promujące płytę “Koniec wakacji”

Marcelina ogłosiła trasę koncertową, promującą jej najnowszą płytę, która ukazała się 28 września. Trasa rozpocznie się 8 lutego w Raciborzu, a zakończy 28 marca w Poznaniu.

Typowa dla Marceliny forma piosenki i melodyjność utworów została wzbogacona na płycie “Koniec wakacji” elektronicznymi brzmieniami charakterystycznymi dla producenta płyty Kuby Karasia (The Dumplings). Nowy materiał to zupełnie nowy etap. “Postanowiłam zaprosić do współpracy nowego producenta. Razem z Kubą Karasiem i gitarzystą Kamilem Kryszakiem wyjechaliśmy w góry w okolice Szklarskiej Poręby i zamknęliśmy sie na jakiś czas w domu z pięknym widokiem. Nagraliśmy tam w zasadzie całą płytę. Ten krok podyktowany był chęcią zaryzykowania i odejścia od schematu współpracy do którego byłam przyzwyczajona”.

 

08.02. Racibórz / Koniec Świata / Marcelina trasa Koniec wakacji
09.02. Wrocław / Stara Piwnica / Marcelina trasa Koniec wakacji
15.02. Sopot / Teatr na Plaży / Marcelina trasa Koniec wakacji
16.02. Łódź / Soda Underground Stage / Marcelina-Koniec wakacji
01.03. Warszawa / Stodoła / Marcelina trasa Koniec wakacji
08.03. Kraków / Zet Pe Te / Marcelina trasa Koniec wakacji
09.03. Rzeszów / Underground Pub/ Marcelina trasa Koniec wakacji
28.03. Poznań / Blue Note / Marcelina trasa Koniec wakacji

 

 

Recenzja płyty “Koniec wakacji” – Marcelina (Wydawnictwo Agora, 2018)

Czwarta płyta Marceliny pt. “Koniec wakacji” to nowy etap na jej artystycznej drodze. Wokalistka w mniejszym stopniu nawiązuje do wcześniejszych dokonań i postawiła na inną niż wcześniej alternatywę oraz odrobinę retro stylu połączonego z dzisiejszą świeżością.

To wszystko udało się dzięki temu, że Marcelina stworzyła inną formę wypowiedzi artystycznej i rozpoczęła współpracę z nowymi dla niej postaciami. Przede wszystkim świeżej jakości nadał producent Kuba Karaś. Nie znaczy to, że wokalistka zupełnie odcięła się od przeszłości. Kolejny raz przecież pojawiają się kompozycje Roberta Cichego.

Nie należy jednak sugerować się tym, że połowa duetu The Dumplings maczała tu palce, bo płyta nie jest w żadnym rozumieniu elektropopem. Kuba dodał nowoczesności temu albumowi od strony wykonawczej, co przekłada się na klimat całości. Opowieści, które Marcelina wymyśliła wraz z zespołem wyraźnie wybiegają poza wcześniejszą formułę: “Postanowiłam zaprosić do współpracy nowego producenta. Razem z Kubą Karasiem i gitarzystą Kamilem Kryszakiem wyjechaliśmy w góry w okolice Szklarskiej Poręby. Nagraliśmy tam w zasadzie całą płytę. Ten krok podyktowany był chęcią zaryzykowania i odejścia od schematu współpracy, do którego byłam przyzwyczajona”. I faktycznie to się udało.

Nowością jest także spójny charakter tej płyty. W całości jest ona bardziej hermetyczna niż wcześniejsze płyty Marceliny. Zwraca uwagę także energetyczny podtekst tych piosenek. To najbardziej żywiołowy album wokalistki. Przecież już pierwszy singiel pt. “Tańcz” zwraca uwagę, że mamy do czynienia z czymś innym i właśnie takim niewspółcześnie tanecznym.

Warto posłuchać też “Psów”, gdzie analogowe brzmienie przenosi się na trzaski w piosence, choć bardziej ciekawy staje się mocny zarys samej kompozycji. No i ten tekst. Jeden z lepszych. Nie zabrakło bardziej organicznych dźwięków (“Niby nic”) i szczypty wspomnianego retro stylu (“Zwierzęta origami”).

Doza nostalgii wylała się jedynie w jednym momencie (“Nie rycz”), będący przeciwieństwem “Tańcz”. Zresztą jeden i drugi w bonusach są także po angielsku.

Ten album zaskakuje przyjemnym, ale niestereotypowym nastrojem. Jest nienachalny instrumentalnie, ale wystarczający, by cieszyć swoją konwencją. I to powinna być najwłaściwsza rekomendacja. Łatwo zaprzyjaźnić się z tymi piosenkami.

Łukasz Dębowski

 

Marcelina – wokalistka, autorka tekstów i kompozytorka. W 2011 roku wydała debiutancki album studyjny Marcelina, który promowany był przez single „Tatku” oraz „Nie chcę już”. W 2012 roku otrzymała m.in. nominację do Fryderyków (w kategorii „Debiut roku”), a także nominację do Nagrody WARTO „Gazety Wyborczej”. W tym samym roku pojawiła się na płycie June, obok takich artystów jak m.in. Katarzyna Nosowska, Aga Zaryan, Ania Dąbrowska, Mika Urbaniak czy Urszula Dudziak. Występowała na największych festiwalach w Polsce (na Open’er Festival, a także Orange Warsaw Festival, Coke Live, Off Camera oraz na Głównej Scenie Przystanku Woodstock) i koncertowała na świecie (w Londynie, Paryżu, Risoul, Les Sybelles, na Mauritiusie; odbyła dwutygodniową trasę po Japonii). Otrzymała nagrodę specjalną dla “Artysty w sieci” podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. W grudniu 2012 roku wydano EP-kę zatytułowaną Znikam. 8 października 2013 roku miała premierę druga autorska płyta Marceliny Wschody Zachody, utrzymana w klimacie alternatywnego popu. Na początku lutego premierę miał drugi oficjalny singiel Marceliny „Karmelove”, na którym gościnnie zaśpiewał Piotr Rogucki. Utwór osiągnął ponad 17 milionów odtworzeń w serwisie You Tube. 9 października 2015 roku ukazał się trzeci album studyjny Gonić burzę.

28 września 2018 odbyła się premiera czwartego studyjnego albumu Marceliny “Koniec wakacji”. Płytę promują single “Tańcz” i “Dinozaury”.

Dodaj komentarz